Obowiązek staranności dziennikarza a prawo dziennikarza do krytyki w sprawie o zniesławienie

Jak wynika z art. 41 Ustawy Prawo prasowe, warunkiem braku bezprawności krytyki dziennikarskiej jest:

– działanie dla realizacji celów określonych w art. 1 Pr.prasowego (urzeczywistnianie prawa obywateli do rzetelnego informowania, jawności życia publicznego oraz kontroli i krytyki społecznej);

prawdziwość i rzetelność ocen;

-zgodność ujemnej oceny z zasadami współżycia społecznego.

Jednocześnie art. 12 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, iż dziennikarz przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych obowiązany jest zachować szczególną staranność i rzetelność, zwłaszcza sprawdzić zgodność z prawdą uzyskanych wiadomości lub podać ich źródło.

W świetle powyższego uznać więc należy, że dziennikarz zobowiązany jest do zachowania szczególnej staranności i rzetelności w zakresie gromadzenia i form wykorzystywania zgromadzonych informacji. Wskazywany obowiązek ma o tyle istotne znaczenie, iż w niektórych wypadkach może przesądzić o bezprawności lub legalności zachowania dziennikarza. Należy bowiem mieć na uwadze, iż rozpowszechnianie przez dziennikarza nieprawdziwej informacji, lecz uzyskanej z zachowaniem należytej staranności oraz rzetelności, wyłącza bezprawność działania dziennikarza.

Z uwagi na swą doniosłość praktyczną pojęcie „należytej staranności i rzetelności dziennikarskiej” było rozważane wielokrotnie na gruncie orzecznictwa Sądu Najwyższego.

Na uwagę zasługuje w tym miejscu jedno z najnowszych orzeczeń SN z dnia 11 sierpnia 2016 r. w sprawie o sygn. Akt I CSK 419/15.

W cytowanym wyroku SN uznał, iż : „(…) dziennikarz dochowuje aktów staranności w szczególności w przypadku wykorzystania informacji o faktach pochodzących od osób zasługujących obiektywnie na wiarę, a więc przykładowo osób zaufania publicznego, do których orzecznictwo zalicza m.in. rzeczników prasowych, urzędników samorządowych i państwowych, a także przedstawicieli policji, sądów i prokuratury. „

W świetle powyższego uznać więc należy, iż dziennikarz może skutecznie uwolnić się od odpowiedzialności karnej np. za przestępstwo zniesławienia, nawet wówczas gdy rozgłaszane zarzuty okażą się nieprawdziwe. W tym zakresie niezbędnym będzie jednak wykazanie, iż dziennikarz gromadząc i rozpowszechniając pomawiające zarzuty dochował należytej staranności, m.in. korzystając z wiarygodnego źródła informacji, np. z informacji udostępnionych przez osoby zaufania publicznego.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant Adwokacki Ewelina Tocka

kontakt: kom. + 48 697 053 659 oraz tel. 22 629 00 36

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blip
  • Blogger.com
  • Flaker
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Buzz
  • Poleć
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Wykop
  • Drukuj
  • LinkedIn
  • RSS
Ten wpis został opublikowany w kategorii artykuły. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Obowiązek staranności dziennikarza a prawo dziennikarza do krytyki w sprawie o zniesławienie

  1. admin pisze:

    Drodzy Czytelnicy
    Zachęcam Was do komentowania tego artykułu oraz zadawania pytań, jakie Wam się nasuną po jego przeczytaniu. Na wszystkie pytania postaram się odpowiedzieć.
    Jednocześnie zapewniam, że szanuję Waszą prywatność. Adres e-mail z jakiego wyślecie pytanie lub komentarz do artykułu nie zostanie wyświetlony.

    Pozdrawiam
    Adwokat Mariusz Stelmaszczyk

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *